De geur van een nieuwe auto. Zuinig als ik ben op spullen die niet van mezelf zijn, hoorde ik regelmatig een passagier in mijn leaseauto uitroepen: ‘Wat ruikt hij nieuw, heb je hem net?’ Terwijl ik in gedachten verzonken een gaatje in mijn agenda zocht voor de zoveelste grote beurt of de eerste catalogi voor de volgende bolide alweer had doorgebladerd…

Volvo-HoesHet was dus even slikken bij de eerste proefrit voor de aanschaf van mijn allereerste eigen auto. Een Saab 9-3 waarbij de scheuren in de bekleding van de achterbank deden vermoeden dat de vorige eigenaar zijn frustraties over het ontbreken van een skiluik af fabriek niet had opgekropt. Een interieur glanzend van vettigheid en de penetrante geur van vele ongetwijfeld met het raam op kierstand gerookte sigaretten kon het contrast met de ervaringen van het afhalen van een nieuwe leaseauto niet schriller maken.

Ophalen nieuwe leaseauto tamelijk gênante aangelegenheid

Voor de lezer die niet bekend is met laatstgenoemd proces: het ophalen van een nieuwe leaseauto is een tamelijk gênante aangelegenheid. Je komt bij een dealer, die zich bij je eerdere bezoeken al in zijn handen heeft zitten wrijven over de achteloosheid waarmee dure en vaak onzinnige accessoires werden toegevoegd aan de toch al riante uitrusting. ‘Een standkachel? Handig voor die tien dagen vorst op jaarbasis, doe maar (à € 2000).’Volvo-V70-Dashboard-SchoonIn de showroom staat het bordje al klaar naast de onder een tentdoek verborgen auto: ‘Veel plezierige kilometers toegewenst met uw nieuwe bla bla bla, meneer Zweers! Dank voor het in dealer bla bla bla gestelde vertrouwen.’ De particulier die aan de koffietafel met zweethanden zit te wachten op de rekening van weer een ongeplande reparatie, slaat het tafereel hoofdschuddend gade. Een kwartiertje na de onthulling en met een forse Brut Impérial achter de voorstoel rijd je de showroom uit in een auto die je privé nooit van je leven zou kopen (als je hem al zou kunnen betalen).  

Ik miste de geur van nieuw

Na nog wat ervaringen die leken op die met de al beschreven Saab heb ik het budget toch maar iets verhoogd. Maar na de uiteindelijke aanschaf miste ik toch een beetje die geur van nieuw, ook al was er nooit gerookt in mijn occasion en plakte ik gelukkig ook niet vast aan bekleding of dashboard. Na wat rondvragen heb ik een lokale autodetailer mijn auto onder handen laten nemen. Aan het begin van de winter, dus beperkt tot de binnenzijde.

Saab-AsbakMeticuleus stofzuigen en schoonmaken, shampoorellen van de vloermatten, een coating voor gereinigde onderdelen en een uitgebreide leerbehandeling. Ik kan het ex-leaserijders aanbevelen. Het kost een flinke duit, maar in vergelijking met een standkachel is het prima te doen.

Deel.

Over de schrijver

Driving-Dutchman

Cars, Bikes and Life. Auto-en motornieuws, gave reviews met (ont)spannende video’s en mooie foto’s van auto’s en motorfietsen. Driving-Dutchman is er voor mannen en vrouwen die van auto’s, motoren, lifestyle en techniek houden en hier graag meer over willen lezen.

1 reactie

  1. Sjeik El i-dtec op

    Een lease auto is mij vreemd. Maar ik heb vrienden, familie en wat kennissen die rond tuffen in een lease auto. Zo komt er af en toe een vriendin van mijn moeder en haar vriend op bezoek en dan heeft zij weer eens wat mogen uitzoeken van haar werkgever. Dan rijd ze een Prius, en als laatste keuze werd het een Renault Captur.
    Het kan nog gekker, mijn schoonzus heeft een auto met chauffeur. Een grote BMW.
    Daar achterin doet zij voorbereidend werk voor speaches, en andere drukke dingen.
    De auto met chauffeur, daar hoeft zij geen bijtelling voor af te dragen.

Laat een reactie na: